مروری بر سیاست خارجی ایران در خاورمیانه در سال 87
سیاست خارجی ایران در سال 87 در منطقه خاورمیانه شاهد فراز و نشیب هایی بود. اگرچه برنامه تحقیقات هسته ای ایران و تنش بر سر این برنامه همچنان یک پای ثابت اثر گذار بر روابط خاورمیانه ای ایران بود، اما تحولات دیگری هم اتفاق افتاد که به تنهایی درصدی از کامیابی و یا شکست در سیاست خارجی ایران در این منطقه را به نمایش گذاشت.
یکی از مهم ترین رویدادهای این سال، حمله اسراییل به نوار غزه بود که در ماههای پایانی سال 87 اتفاق افتاد. ایران که از فردای انقلاب 1357، مساله فلسطین و مناقشه اسراییل و اعراب را یکی از محورهای استراتژیک خود قرار داده، بسرعت به نقش آفرینی پرداخت.
محاصره نوار غزه و بسته شدن راههای کمک رسانی به مردم از یک سو، و سپس حمله خونین اسراییل به غزه، دستگاه دیپلماسی خارجی ایران را فعال کرد تا آن کشور را حامی واقعی مردم فلسطین نشان دهد.
محمود احمدی نژآد به سبک و سیاقی که طی این سالها از خود نشان داده رهبران عرب را ملامت کرد که از خود حرکتی نشان دهند و در مقابل حملات اسراییل سکوت را کنار بگذارند. موضعگیریهای خارجی ایران، فضای داخلی را هم تحت تاثیر خود قرار داد.
تلاش های ایران برای ارسال کمک به مردم غزه با توقیف بک کشتی در قبرس یا عدم دادن اجازه رسیدن محموله دیگری توسط دولت مصر به مشکلاتی برخورد.
محمد علی ابطحی از معاونین محمد خاتمی، رییس جمهوری پیشین ایران، این اقدام را سمبلیک و نمادین توصیف کرده و گفته که هر کسی می توانست تصور کند که با توجه به روابط سرد شده میان ایران و مصر به مقصد نرسد و دیگران هم بر سر راه رسیدن محموله های امدادی ایران مانع تراشی کنند.
توضیح بیشتر در ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط نقطه ای در اقیانوس در دوشنبه دهم فروردین 1388 و ساعت
|